Z podoficerów i żołnierzy polegli: Ferdinand Christoph z Bytomia, Thomas Wosnitza z Bytomia, Paul Schiwy z Bytomia (kopalnia "Theresiengrube"), Johann Kubeczek z Bytomia, Joseph Achtelik z Bytomia, Constantin Cyran z Bytomia, Johann Gallmann z Bytomia, Emil Grosspietsch z Bytomia, Richard Hartel z Bytomia, Siegfried Karfunkelstein z Bytomia, Johann Theophil Karras z Bytomia, Max Kraicziczek z Bytomia, Anton Richter z Bytomia, Johann Rotter z Bytomia, Theodor Beyer z Katowic, Oskar Knappe z Katowic, Fritz Müller z Katowic, Conrad Steinbach z Katowic, Oskar Tieling z Katowic, Joseph Ullmann z Katowic, Gervasius Bienek z Królewskiej Huty, Franz Goretzki z Królewskiej Huty, Carl Gruschka z Królewskiej Huty, Albert Hahn z Królewskiej Huty, Leopold Kolodziey z Królewskiej Huty, Franz Pannek z Kólewskiej Huty, Johann Ptok z Królewskiej Huty, Joseph Rochowsky z Królewskiej Huty, Johann Wodarczyk z Królewskiej Huty, Johann Zielonka z Królewskiej Huty, Gustav Weiss z Królewskiej Huty, Johann Kachel z Królewskiej Huty, Gottlieb Kirsch z Królewskiej Huty, Paul Kozlowsky z Mysłowic, Anton Eduard Slivinsky z Mysłowic, Peter Blaszek z Tarnowskich Gór, August Knittel z Tarnowskich Gór, Theodor Wrobel z Tarnowskich Gór, Joseph Habruschka z Wirka, Johann Jurannek z Wirka, Johann Ankansky z Wirka, Adrian Schulz z Bibieli, Johann Eux z Biskupic, Anton Pach z Biskupic, Julius Potkowa z Biskupic, Paul Duda z Bobrka, Franz Zmuda ze Zbrosławic, Bruno Knorr z Brynicy (Bizja), Richard Blacha z Brynicy, Franz Bembacz z Brzezinki, Peter Wrobel z Brzozowic, Johann Sodzawiczny z Bykowiny, Franz Zurek z Bykowiny, Thomas Heflik ze Starego Chechła, Johann Suda ze Starego Chechła, Franz Kozubek z Chropaczowa, Johann März z Chropaczowa, Johann Kosioł z Chropaczowa (Lipiny), Johann Thomas Nowak z Chorzowa, Thomas Matysik z Chudowa, Andreas Organiszcok z Chudowa, Carl Wlodarczyk z Chudowa, Peter Kula z Dębu, Johann Nowak z Dębu, Martin Zorychta z Dąbrówki Małej, Thomas Bohla z Halemby, Johann Markutzik z Hajduk Dolnych, August Hennek z Hajduk Górnych, Albert Gräupner z Jędryska, Paul Weluth z Kamienia, Franz Burska z Kochłowic, Franz Lyssy z Kozłowej Góry, Mathias Pardubitzky z Kończyc, Franz Soika z Łagiewnik Górnych (Kolonia Zygmunt), Johann Borowietz z Łagiewnik Średnich (Pniaki), Johann Kunig z Maciejowa, Heinrich Kornfeld z Miechowic, Johann Papiorek z Miechowic, Friedrich Wilhelm Tilgner z Miechowic, Franz Urbainczyk z Miechowic, Franz Wolniza z Mikulczyc, Johann Gałucha z Nakła, Caspar Opara, Tobias Kurzeja z Nowej Wsi, Anton Schindera z Orzegowa, Mathias Czyrbok z Orzegowa, David Tschirner z Orzegowa, Nicolaus Sowa z Orzegowa (Godula), Franz Jerga z Orzegowa (Godula), Peter Sowa z Orzegowa, Daniel Piloth z Orzegowa (Godula), Robert Holombek z Piekar (Szarlej), Gregor Olczyk z Piekar, Lorenz Sprott z Radzionkowa, Franz Sowik z Rokitnicy, Johann Jergas z Rozbarku, Lorenz Kubainsky z Rozbarku, Johann Muschialik z Rozbarku, Albert Bemben z Rudy, Thomas Burek z Rudy, August Hirschfeld z Rudy, Ignatz Kielbassa z Rudy, Eduard Philippczyk z Rudy, Johann Joseph Tulay z Rudy, Anton Windischmann z Rudy, Adam Wischniowsky z Rudy, Peter Plachetka z Rudy, Joseph Potempa z Rybnej, Johann Paszenda z Szopienic (Wilhelmina), August Klossek z Szopienic, Carl Krause zaciągnięty z Szopienic, Ignatz Rzepka z Szopienic, Franz Firlus ze Świętochłowic, Johann Krakowczyk ze Świętochłowic, Carl Escher z Siemianowic (Laurahuta), Anton Wrzendzitzky z Siemianowic (Kopalnia Fanny), Alexander Hachula z Siemianowic, Joseph Kochmann z Siemianowic, Franz Sczierki z Siemianowic, Thomas Skowron z Siemianowic, Thomas Zientek z Szombierek, Franz Drzysga ze Starych Tarnowic, Franz Goralczyk z Wieszowy, Hieronymus Koscielny z Wieszowy, Paul Nierobisch z Wieszowy, Alexander Koziol z Wilkowic, Casimir Konietzny z Zaborza, Franz Nimptsch z Zaborza, Carl Raschek z Zaborza, Anton Kotzur ze Starego Zabrza, Emanuel Muschialik ze Starego Zabrza, Joseph Schymonek ze Starego Zabrza, Paul Buchalik z Małego Zabrza, Friedrich Binke z Załęża, Stephan Czock z Załęża, Franz Sliwinsky z Załęża, Ignatz Ferdin z Żyglinka, Johann Czok z Wełnowca, Anton Dreja zaciągnięty z Rudy, Johann Mrossek zaciągnięty z RoĽdzienia, Friedrich Boenicke zaciągnięty z Wełnowca, Martin Maruszczyk z Wełnowca oraz Paul Braedel zaciągnięty z Chorzowa. Wszystkie te nazwiska zostały wyryte na tablicach umieszczonych na cokole pomnika.

    Bytomski monument był jednym z wielu monumentów tego typu, które wznoszono po zwycięstwie nad Francją na całym Śląsku i w Rzeszy. Podobne powstały m. in. w Pszczynie, Raciborzu, Gliwicach, Królewskiej Hucie, Głubczycach, Nysie i innych miastach. Jednak lew jako zwieńczenie pomnika był oryginalnym bytomskim pomysłem. W większości pozostałych przypadków w tej roli występowała alegoryczna kobieca postać Germanii.

    Lew z bytomskiego Rynku był bardzo popularnym elementem miejskiego krajobrazu i stał się jednym z symboli miasta. Opowiadano nawet anegdoty o tym, jak to mieszkańcy domów we wschodniej pierzei Rynku zwrócili się z protestem do magistratu w sprawie usytuowania rzeĽby lwa. Mianowicie uwłaczało im to, że jest on odwrócony do ich domów tylną częścią ciała. Protest został jednak oddalony, gdyż w przypadku jego uwzględnienia lew odwróciłby się tyłem do władzy miejskiej, czyli do ratusza.

    W 1932 r., z powodu budowy stacji benzynowej oraz publicznego szaletu, pomnik został przeniesiony przed budynek komendy policji (obecnie Śląska Akademia Medyczna) na

Reichspräsidentenplatz (obecnie pl. Akademicki). RzeĽbę lwa usytuowano łbem na południe, zaś basen fontanny zamieniono w kwietnik. Monument stał tam do 1945 r. PóĽniej został zniszczony, zaś samą rzeĽbę lwa przeniesiono do parku miejskiego w okolice palmiarni, skąd zniknęła na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.